روز سیزدهم فروردین از کودکی برای بسیاری از ما حس و حال متفاوتی داشته؛ از صبح زود که بیدار میشدیم تا برداشتن توپ و طناب و... برای بازی با کودکان فامیل. انگار این روز جشنی است برای پایان تعطیلات و چقدر انتخاب هوشمندانهای که به طبیعت گره خورده. در میان سبزهها، بوی خاک نمخورده، صدای خندهها و دویدن کودکان باعث میشود لحظهای زندگی را عمیقتر حس کنید. این حس برای همه ما آشناست؛ اما چرا وقتی در طبیعت کنار هم هستیم، غمها کمرنگ میشوند؟ در این گزارش، با دادههای علمی و لحظههای واقعی، به دل طبیعت میرویم تا ببینیم فعالیتهای گروهی در طبیعت، چطور دارویی برای روان ما میشود؟
طبیعت، آینه دلهای خسته
روز طبیعت، بیش از یک سنت است؛ فرصتی است برای فرار از شلوغی شهر و بازگشت به طبیعت و آدمهایی که دوستشان داریم. هر سال، در سیزدهم فروردین، به پارکها و جنگلها میرویم، سفره میچینیم، بازی میکنیم و با هم میخندیم. اما این لحظهها فقط شادی ساده نیستند؛ علم نشان میدهد که این فعالیتها، ذهن و روحمان را نیز ترمیم میکنند. از کاهش استرس تا تقویت پیوندهایمان، طبیعت و کارهای گروهیاش، مانند کلیدی برای آرامشاند. با این حال، در دنیایی که گوشیها لحظهای از دستمان جدا نمیشوند، آیا واقعاً از این فرصت استفاده میکنیم؟
طبیعت، دارویی برای روان
وقتی پاهایتان را روی چمنها میگذارید و صدای آب را میشنوید، چیزی در درونتان تغییر میکند. پژوهشها این را تأیید میکنند: حضور در طبیعت، سطح کورتیزول – هورمون استرس – را کاهش میدهد و خلقوخو را بهبود میبخشد. مطالعهای در" Environmental Science & Technology" نشان داده است که بودن در فضای سبز هفتهای ۱۲۰ دقیقه میتواند باعث بهبود روان فرد شود. این یعنی در روز طبیعت، با چند ساعت زیر آسمان باز، میتوانید بخشی از فشارهای زندگی را کم کنید. طبیعت اینگونه ذهن را آزاد میکند.
وقتی با هم بودن معنا پیدا میکند
حالا تصور کنید باهم مشغول پختن غذا میشوید، هرکس گوشهای از کار را گرفته و شور و شوق در فضا میپیچد. این لحظهها فقط غذا درست کردن نیستند؛ ارتباطاند. مطالعهای در "Scientific Reports" با ۲۹۱ نفر نشان داده است که فعالیتهای گروهی در طبیعت، افسردگی را تا ۰.۵۸۳ و اضطراب را تا ۰.۷۲۸ کاهش میدهند؛ یعنی شبی که بعدش میخوابید، کابوسهای روزمره کمتر سراغتان میآیند.
از بازی بچهها تا آرامش سالمندان
طبیعت و فعالیتهای گروهی، برای هر سنی چیزی دارند. کودکان با بازی در سبزهها، خلاقتر میشوند و "Journal of Attention Disorders"، تمرکز بهتری پیدا میکنند. بزرگسالان با پختوپز یا پیادهروی، از استرس کار فاصله میگیرند و سالمندان از تنهایی رها میشوند. همچنین مطالعات نشان میدهند که فعالیتهای فیزیکی در طبیعت، اضطراب را تا -۰.۹۴ کاهش میدهند و انرژی را تا ۰.۹۵ بالا میبرند. پس طبیعت، حال همه ما را خوب میکند.
مبارزه نابرابر؛ طبیعت در برابر تکنولوژی
اما لحظهای صبر کنید. در این روز زیبا، چند نفر را دیدهاید که به جای سبزهها، به گوشیشان خیره شدهاند؟ روز طبیعت قرار بود فرار از روزمرگی باشد، اما گاهی تکنولوژی ما را دنبال خود میکشاند. مطالعهای در "Nature" نشان داده است که وقت گذراندن در طبیعت بدون حواسپرتی دیجیتال، تأثیرش بر کاهش استرس دو برابر است. تحقیقات میگوید نیمی از جوانان حتی در سفرهای طبیعتگردی، بیش از دو ساعت با گوشی سرگرماند. تکنولوژی گاهی ما را از طبیعت جدا میکند، اما خاموش کردنش، راه را به خودمان باز میکند.
طبیعت، آخرین شانس ما؟
روز طبیعت، بیش از یک روز تعطیل است؛ فرصتی است برای اینکه در طبیعت و با عزیزانمان، خودمان را پیدا کنیم. دادهها نشان میدهند این فعالیتهای گروهی، استرس را کم میکنند، شادی را زیاد میکنند و پیوندهایمان را قویتر میکنند. اما بیشتر از اعداد، این حس زندگی است که در این روز به ما برمیگردد. وقتی در طبیعت با هم هستیم، به خندهها، به بوی آتش، به دستهایی که با هم سفره میچینند دقت کنید. طبیعت، منتظر است که با آن یکی شویم ولی شاید این بار، آخرین شانس ما باشد که پیش از غرق شدن در صفحهها، دلهایمان را به آن بسپاریم. شما کدام را انتخاب میکنید: یک روز واقعی در طبیعت، یا یک استوری از آن؟
پیام شما به ما