در روزهای جنگ که دسترسی به اقوام ممکن است سخت شود، همسایه ها به اولین و نزدیک ترین خانواده ما تبدیل می شوند. با چند گام ساده، آپارتمان خود را پیش از وقوع حادثه به یک پناهگاه امن و همدل تبدیل کنید.
جنگ شاید بتواند سقف ما را بگیرد، اما اگر امید و اتحادمان را نگیرد، بازنده است. ما همانهایی هستیم که این ویرانهها را روزی آباد کرده بودیم؛ دوباره خواهیم ساخت، زیباتر و استوارتر.
احساس گناه بازمانده در روانشناسی پدیدهای شناختهشده است و اغلب میان بازماندگان جنگ، فجایع، تصادفات یا بلایای طبیعی دیده میشود.
در روزهای پرالتهاب، حفظ آیینهای جمعی نه یک انتخاب تفریحی، بلکه یک «ضرورت کاربردی» برای حفظ سلامت روان است.
در سهشنبه آخر سال، استفاده از مواد محترقه و منفجره در شرایط کنونی، دیگر تنها یک مسئله ایمنی فردی نیست، بلکه مستقیماً با امنیت روانی و زیرساختهای حیاتی جامعه گره خورده است.
این روزها به ویژه با توجه به شرایط حساس جنگ، صدای یک ترقه، فقط یک «مزاحمت صوتی» نیست؛ بلکه میتواند یک بحران روانی و عملیاتی در سطح شهر ایجاد کند.
وقتی جنگ، خانهای را ویران میکند یا عزیزی را از ما میگیرد، انگار تکهای از وجود ما هم زیر آوار میماند. اما سختتر از خودِ فقدان، حالتی است که روانشناسان به آن «انجماد عاطفی» میگویند.
بر اساس علم مدیریت بحران، رفتار مصرفی باید بر اساس قانون «تریاژ منابع» شکل بگیرد. یعنی تخصیص منابع تنها به حیاتیترین نیازها.
در زمانههای پرتنش خانوادهها میتوانند با چند عادت ساده اما آگاهانه، فضای خانه را به پناهی برای ذهن و احساس تبدیل کنند.
سفیدی مو برای بسیاری از خانمها تجربهای ناخوشایند است؛ اما چالش اصلی فقط خودِ سفیدی نیست، بلکه این است که چرا بعضی رنگها آن را کامل میپوشانند و بعضی دیگر نه.



