در شبهای همراهی و حمایت از وطن، با این چند نکته ساده، آرامش خود و کودکانتان را حفظ کنید.
در روزهای سخت جنگ و حماسه، حضور نوجوانان در تجمعات محله تنها یک پیادهروی ساده نیست؛ بلکه تمرین مسئولیتپذیری و چشیدن طعم اثرگذاری در سرنوشت وطن است.
مهمترین عامل تابآوری و جلوگیری از PTSD در کودکان، «حضور یک مراقب باثبات و آرام» است، نه دوری کامل از خطر.
نوروز امسال، نه یک جشن تجملاتی، بلکه یک «سنگر فرهنگی» است که مادر خانواده، فرمانده آن است.
در روزهایی که کودک خبر شهید شدن آدمها را میشنود، او نمیخواهد فلسفه مرگ را بداند، او میخواهد بداند امن است یا نه.
در شرایط جنگی، بازگشایی کلاسهای مجازی فرصت خوبی برای ایجاد یک روتین هدفمند و بازگرداندن حس امنیت به زندگی کودکان است؛ به یاد داشته باشید که اولویت اول سلامت روان است و یادگیری در محیطی امن و آرام، مهمتر از یادگیری تحت فشار است.
تابآوری به معنای نبودن درد نیست؛ بلکه توانایی زندگی در میانه طوفان است. نوجوان ما باید ببیند که ما با وجود تمام خسارتها، هنوز به فکر فردا هستیم.
نوزاد مفهوم «جنگ» را درک نمیکند، اما استرس محیط و اضطراب والدین را کاملاً جذب میکند.



