نگاهی به فضایل حضرت معصومه (سلام الله علیها)
توسط : ya mahdi10

نگاهی به فضایل حضرت معصومه(ع)

ازآنجا كه شناخت، پایه دین است، و اظهار عقیده و انجام كارهای نیك از روی شناخت، به عقیده و اعمال، ارزش چندان برابر می دهد، و از آنجا كه امیرمؤمنان علی(ع) به كمیل فرمود:

"ما مِنْ حَرَكَهٍ اِلا وَ اَنْتَ مُحْتاجٌ فِیها اِلی مَعْرِفَهٍ؛

هیچ حركتی نیست مگر اینكه تو به شناخت خیر و شر آن نیازمند هستی."(188)

و حضرت رضا(ع) در مورد پاداش زیارت مرقد مطهر حضرت معصومه(ع) فرمود:

"مَنْ زارَها عارِفاً بِحَقِها فَلَهُ الْجَنَهُ؛

كسی كه او را در حالی كه حقش را شناخته، زیارت كند، برای او بهشت است."(189)

و در فرازی از زیارتنامه حضرت معصومه(ع) كه از حضرت رضا(ع) نقل شده می خوانیم:

"وَ اَنْ لایَسْلُبَنا مَعْرِفَتَكُمْ اِنَهُ وَلِیُ قَدِیرٌ؛

از خدا می خواهیم كه معرفت به شأن شما را از ما سلب نكند، او سرپرست توانا است."

نتیجه می گیریم كه قبل از هر چیز باید امامان(ع) و شخصیت های بزرگی چون حضرت معصومه(ع) را شناخت، و درك پاداش و درجات ارزش، بستگی به شناخت آنها دارد، از این رو در اینجا نظر شما را به ده نمونه از فضایل حضرت فاطمه معصومه(ع) كه موجب شناخت بیشتر است، جلب می كنیم:

1ـ دختر روح و جسم پیامبر(ص)

در زیارتنامه ای كه در شأن حضرت معصومه(ع) از حضرت رضا(ع) نقل شده، حضرت معصومه(ع) به عنوان:

دختر رسول خدا(ص)، دختر فاطمه و خدیجه(ع)، دختر امیرمؤمنان علی(ع)، دختر حسن و حسین(ع)، دختر ولی خدا(امام كاظم(ع))، خواهر ولی خدا(امام رضا(ع))، و عمه ولی خدا(امام جواد(ع)) خوانده شده است.

این تعبیرات، تنها بیانگر شرافت خانوادگی نیست، بلكه علاوه بر آن، بیانگر آن است كه حضرت معصومه(ع) از نظر معنوی و مقامات عالی ملكوتی، به راستی فرزند روح و جسم پیامبر(ص) وحضرت زهرا و خدیجه كبری(ع) و امام معصوم(ع) است.

2ـ مقام عصمت و طهارت حضرت معصومه(ع)

روایت شده: حضرت رضا(ع) فرمود:

"مَنْ زارَ الْمَعْصُومَهَ بِقُمْ كَمَنْ زارَنی؛

كسی كه معصومه(ع) را در قم زیارت كند، مانند آن است كه مرا زیارت كرده است."(190)

گرچه شواهد و قراین در مورد مقام عصمت حضرت معصومه(ع) بسیار است، ولی سخن فوق از امام معصوم حضرت رضا(ع) صراحت دارد كه حضرت معصومه(ع) دارای مقام عصمت بوده است، ضمناً این سخن بیانگر آن است كه: این لقب را حضرت رضا(ع) به حضرت معصومه(ع) داده است، وگرنه نام حضرت معصومه(ع) فاطمه كبری است از سوی دیگر، به فرموده حضرت رضا(ع) پاداش زیارت حضرت معصومه(ع) همانند پاداش زیارت حضرت رضا(ع) است.

یكی از قراینی كه بیانگر مقام عصمت حضرت معصومه(ع) است، این كه(چنان كه خاطر نشان شد) دو نفر نقاب دار از عالم غیب آمدند و جنازه آن حضرت را به خاك سپردند.

با توجه به این كه: ما معتقدیم، معصوم را باید معصوم دفن كند، به احتمال قوی، آن دو نفر، امام رضا(ع) و امام جواد(ع) بوده اند.

پاسخ به یك سؤال

در اینجا این سؤال مطرح می شود كه مگر غیر از پیامبران و چهارده معصوم، معصوم دیگری نیز داریم؟

پاسخ: مقام عصمت كه عالی ترین مقام معنوی و پاكی است، درجاتی دارد، در وهله اول به دو گونه است:

1ـ معصوم از خطا

2ـ معصوم از گناه، حضرت معصومه(ع) همانند حضرت زینب(ع) در یكی از درجات عصمتند، گرچه در درجات چهارده معصوم(ع) نباشند، زیرا چهارده معصوم(ع) علاوه بر عصمت از گناه عصمت از خطا نیز دارند.

به هر حال وجود ذیجود حضرت معصومه(ع) كه بانویی بسیار ارجمند، و گلی باشكوه از گلستان نبوت و امامت است، همچون روحی در پیكر سرزمین قم است، او با نورانیت معنوی خود، سرزمین قم را رونقی دیگر بخشیده است، و قدم مباركش در قم، هزاران چندان بر عظمت قم افزوده است. او سلاله پاك از خزائن امامت و ولایت، وگوهری گرانقدر و تابناك از صدف ملك امكان است كه روز به روز و ساعت به ساعت بر شكوه و شرافت قم، می افزاید، به گفته شیخ زكی باغبان در قصیده معروف خود:

 

  • قم گشته از شرافت معصومه با صفا شاهان به درگهش همه آورده التجا بی شك كه می رود به بهشت از ره عطا

  • چون روضه بهشت برین گشته پر ضیا بی شك كه می رود به بهشت از ره عطا

چند شعر از نگارنده تقدیم به حضرت معصومه(ع)

نگارنده نیز در حد بضاعت اندك خود، در این راستا چنین سروده ام:

 

  • ای سرزمین قم توكن از روی افتخار بر سایر اراضی عالم زعز و جاه برگو به آسمان كه مناز از ستارگان كاو خواهر امام بوُد دختر امام همواره شیعه از ره صدق می كند خطاب ای گوهر یگانه عصمت، دْر شرف خاك درت بْدی و بود توتیای چشم دارند فرشتگان ز سرالتجاء و صدق قربان شوند و چاكر درگاهت ای مهین از فر تواست حوزه علمیه با شكوه اندر حوادث و خطر و پستی و فراز از نور تواست دیده خفاش بی قرار زیبدكنی شفاعت ما را زروز حشر زآن روی كه شفیعه بود مر تو را لقب دارد"محمدی" زسر صدق و بندگی صبح و مساء در كنف لطف تو بهار

  • زآن گوهر خجسته و آن اخت شهریار فخر و سرور، هر دم و هر لحظه بی فكار در من ستاره شرف است و خور نهار هم عمه امام و زعصمت چو هشت و چار بر دخت مصطفی و نگهدار ذوالفقار وی منبع فضایل و معنا و اعتبار مهر رخت حكایت و مرآت نور یار اندر سرای تو سر تعظیم و روی خوار ای گوهر نُه صدف عفت و وقار از لطف تواست رونق آن جمله برقرار باشی پناه و یاور این"یار ارجدار" از كوی تواست دیده اعداء، تار و مار ای شافع شكسته دلان نزد كردگار بهر دلیل در زیارت او"اِشْفَی" بیار صبح و مساء در كنف لطف تو بهار صبح و مساء در كنف لطف تو بهار

آری حضرت رضا(ع) به ما یاد داده كه در زیارت او چنین بخوانیم:

"یا فاطِمَهُ اِشْفَعی لِی فِی الْجَنَهِ، فَاِنَ لَكِ عِنْدَاللهِ شأناً مِنَ الشَأنِ؛

ای فاطمه معصومه! در مورد رفتن به بهشت، مرا شفاعت كن، چرا كه در پیشگاه خداوند، دارای مقام و منزلتی بس ارجمند هستی."(191)

3ـ پیشگویی امام صادق(ع) از حضرت معصومه(ع) قبل از ولادتش

از اموری كه به روشنی بیانگر عظمت مخصوص مقام حضرت معصومه(ع) است، این كه امام صادق(ع) قبل از ولادت او، حتی قبل از ولادت پدر او، از او یاد كرده است، این موضوع بیانگر آن است كه این بانوی خاندان نبوت، از امتیازات و ویژگی های عمیق و ارجمندی برخوردار بوده است، و در سطح بالایی از شخصیت و ارزش های انسانی و ملكوتی قرار داشته است، به عنوان مثال:

1ـ یكی از شیعیان به محضر امام صادق(ع) آمد، دید آن حضرت در كنار گهواره كودكی، با آ‌ن كودك گفتگو می كند، تعجب كرد و گفت: آیا با كودك نوزاد سخن می گویی؟

امام صادق(ع) فرمود: اگر تو هم مایل هستی نزد این كودك بیا و با او گفتگو كن.

او می گوید: كنار گهواره آن كودك نوزاد رفتم، سلام كودكم، جواب سلام مرا داد، به من فرمود: نامی كه برای دختر تازه متولد شده ات برگزیده ای عوض كن، زیرا خداوند آن نام را دشمن دارد.(با توجه به این كه او چند روز قبل از او دارای دختر شده بود نامش حْمیرا گذاشته بود.)

آن شخص می گوید: سخن گفتن نوزاد، و اطلاع او از اخبار پنهان، و نهی ا زمنكر او، مرا بیشتر به تعجب واداشت، بهت زده شدم، امام صادق(ع) به من فرمود: تعجب نكن، این كودك فرزندم موسی است خداوند از او دختری به من عنایت كند كه نامش فاطمه است، او در سرزمین قم به خاك سپرده می شود، و هر كس(مرقد) او را در قم زیارت كند، بهشت بر او واجب است.(192)

2ـ نیز امام صادق(ع) قبل از ولادت حضرت معصومه(ع) در ضمن گفتاری در شأن او فرمود:

"وَسَتُدفَنُ فِیها اِمْرَأَهٌ مِنْ اَوْلادِی تُسَمی فاطِمَهُ، فَمَنْ زارَها وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَهُ؛

و به زودی در قم بانویی از فرزندان من به نام فاطمه دفن شود، پس هر كس او را زیارت كند، بهشت برای او واجب می گردد."

در ذیل این روایت آمده؛ امام صادق(ع) این سخن را قبل از ولادت امام كاظم(ع) فرمود.(193)

با توجه به اینكه امام كاظم(ع) در سال 128 هـ . ق چشم به جهان گشوده است، و تولد حضرت معصومه(ع) در سال 173 رخ داده، نتیجه می گیریم كه امام صادق(ع) این سخن را 45 سال قبل از تولد حضرت معصومه(ع) فرموده است.

این پیش گویی امام صادق(ع)، در سخن دیگری نیز آمده كه فرمود:

"در قم بانویی از فرزندانم رحلت می كند كه به شفاعت او همه شیعیانم وارد بهشت می گردند."(194)

این پیش گویی ها دلالت ضمنی و در عین حال عمیق و آشكار بر عظمت جلال و مقام رفیع حضرت معصومه(ع) دارند، و در ضمن دعوت شیعیان به توجه بیشتر به مقام این بانو، و آرمان های مقدس او است.

این مطلب نیز به نوبه خود حاكی از فضایل مخصوص حضرت معصومه(ع) و مقام ارجمند و ممتاز او است.

4ـ پدرش به فدایش

یكی از فضایل حضرت زهرا(ع) این است كه پیامبر(ص) در موارد متعدد، در شأن او فرمود:

"فَداها اَبْوها؛ پدرش به فدایش باد."(195)

این تعبیر بیانگر اوج مقام ارجمند حضرت زهرا(ع) است كه پیامبر اكرم(ص) در شأن او گفته است.

در مورد حضرت معصومه(ع) نیز نظیر این مطلب از پدرش امام كاظم(ع) روایت شده، در این راستا به ماجرای جالب زیر توجه كنید:

مرحوم آیت الله مستنبط(داماد اول آیت الله العظمی سید ابوالقاسم خویی) از كتاب كشف اللثالی كه نسخه خطی آن در كتابخانه شوشتری های نجف اشرف موجود است، و تألیف دانشمند محقق صالح بن عرندس دانشمند قرن نهم هجری می باشد، چنین نقل می كند:

عصر امام كاظم(ع) بود، روزی جمعی از شیعیان برای دریافت پاسخ از سؤال های خود، به مدینه وارد شدند تا به محضر امام كاظم(ع) برسند، آن حضرت در مسافرت بود، نظر به اینكه آنها ناگزیر به مراجعت بودند، پرسش های خود را نوشتند و به افراد خانواده امام كاظم(ع) تحویل دادند تا در سفر بعد، به آن نائل شوند، مدتی بعد هنگام خداحافظی، دیدند حضرت معصومه(ع) پاسخ پرسش های آنها را نوشته و آماده كرده است، آنها شادمان شدند و آن پاسخ ها را دریافت كردند و به سوی وطن رهسپار شدند، در مسیر راه به امام كاظم(ع) برخورد نمودند، و ماجرا را به عرض آن حضرت رساندند، امام كاظم(ع) آن نوشته را از آنها طلبید و مطالعه كرد، پاسخ های حضرت معصومه(ع) را درست یافت، سه بار فرمود:

"فَداها اَبْوها؛ پدرش به فدایش باد."

با اینكه حضرت معصومه(ع) در آن هنگام خردسال بود، این ماجرای جالب نیز، ما را به عظمت ویژه حضرت معصومه(ع) از نظر علم و معرفت آشنا می كند، ‌و در جای خود بی نظیر و استثنایی است.(196)

5ـ عالمه و محدثه و حجت امین امامان(ع)

سیره حضرت معصومه(ع) در تاریخ گم شده است، علت آن، خفقان شدید آن عصر، و ترس از نگارش زندگی اهلبیت(ع) بوده است، در عین حال می توان بعضی از مطالب را از آنچه به جا مانده شرح داد.

از ویژگی های حضرت معصومه(ع) این بود كه به علوم اسلام و آل محمد(ص) آگاهی داشت، و آن را برای دیگران و آیندگان، نقل می كرد، و از راویان و محدثان به شمار می آمد، چنان كه روایت نقل بیانگر این مطلب است از این رو امام كاظم(ع) فرمود:"پدرش به فدایش باد"، در حدی كه وجود شریفش حجت و امین پدرش امام كاظم(ع) بود، چنان كه در فرازی از زیارتنامه غیر معروفه او آمده:

"اَلسَلامُ عَلَیْكِ یا فاطِمَهُ بِنْتَ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ و حُجَتِهِ وَاَمِینِهِ؛

سلام بر تو ای فاطمه دختر موسی بن جعفر(ع)، و حجت و امین موسی بن جعفر."(197)

بنابراین حضرت معصومه(ع) حجت و امانت دار پدرش امام كاظم(ع) بود،‌كه در این صورت، حجت و امین خدا و حجت و نشانه اسلام و حافظ امانت الهی بود.

گرچه روایات آن حضرت به دست ما نرسیده، ولی اندكی از آن روایات را كه دست ما رسیده در اینجا می آوریم:

1ـ در كتاب ارزشمند الغدیر، به نقل از كتب متعدد اهل تسنن، حدیث غدیر و حدیث"مُنْزِلت" از آن بانوی بزرگوار نقل شده است، به این ترتیب:

"… حَدَثَتْنا فاطِمَهُ وَ زَیْنَبُ وَاُمُ كُلْثُومٍ بَناتُ مُوسی بنِ جَعْفِرٍ، قُلْنَ حَدَثَتْنا فاطِمَهُ بِنْتُ جَعْفَرِ بْنِ‌ مُحَمَدِ الصادِقِ، حَدَثَتْنِی فاطِمَهُ بِنْتُ مُحَمَدِ بنِ عَلِیِ، حَدَثَتْنِی فاطِمَهُ بِنْتِ عَلِیَ بنِ الْحُسیْنِ، حَدَثَتْنِی فاطِمَهُ وَ سَكِینَهُ اِبْنَتا الْحُسَینِ بنِ عَلِیِ، عَنْ اُمِ كُلْثُومِ بِنْتِ فاطِمَهُ بِنْتِ النَبیِ، عَنْ فاطِمَهَ بِنْتِ رَسُولِ الله و رَضِیَ عَنْها قالَتْ:

اَنَسِیتُمْ قَولَ رَسُولِ الله(ص) یَوْمَ غَدِیرِ خُمٍ"مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیٍ مَوْلاهُ" وَقَوْلَهُ(ص):"اَنْتَ مِنی بِمَنْزِلَهِ هارُونَ مِنْ مُوسی(ع)؛

دختران امام كاظم(ع) فاطمه(معصومه) و زینب و ام كلثوم گفتند: روایت كرد ما را فاطمه دختر امام صادق(ع)، او گفت: روایت كرد مرا فاطمه دختر امام باقر(ع)، و او گفت: رویات كرد مرا فاطمه دختر امام سجاد، و او گفت: روایت كردند مرا فاطمه و سكینه دختران امام حسین(ع) و آنها گفتند، روایت كرد ما را اُم كلثوم دختر فاطمه زهرا(ع) دختر پیامبر(ص)، و او از مادرش فاطمه زهرا دختر گرامی پیامبر(ص) روایت كرده كه آن بانوی در برابر غاصبین خلافت علی(ع) فرمود:

آیا فراموش كردید سخن رسول خدا(ص) در روز عید غدیر خُم را كه فرمود: هر كس كه من مولا و رهبر او هستم، پس علی(ع) مولا و رهبر اوست؟ و نیز به علی(ع) فرمود: نسبت تو به من همانند نسبت هارون به موسی(ع) است."(198)

2ـ حضرت معصومه(ع) به همان سند روایت بالا، از حضرت زهرا(ع) نقل می كند كه فرمود: از رسول خدا(ص) شنیدم فرمود: هنگامی كه به معراج رفتم، وارد بهشت شدم، در آنجا قصری از دْر سفید میان خالی دیدم، كه درِ آن قصر، به د‎‎ُر و یاقوت آراسته شده بود، و بر آن در، پرده ای آویخته بود، سرم را به سوی آن بلند كردم، دیدم بر روی آن در چنین نوشته شده است:

"لا اِلهَ اِلاَ اللهُ، مُحَمَداً رسُولُ اللهِ، عَلِیٌ وَلِیُ القَوْمِ؛

خدایی جز خدای یكتا نیست، محمد رسول خداست، علی رهبر قوم است.

و به آن پرده نگاه كردم دیدم در آن چنین نوشته شده است:

"بَخٍ بَخٍ مَنْ مِثْلُ شِیعَهِ عَلِیٍ؟

به به! چه كسی همانند شیعه علی(ع)(دارای مقامات عالی) است؟"

وارد آن قصر شدم، در میان آن، قصری از عقیق سرخ میان خالی دیدم، دارای دری از نقره، آراسته به زبرجد سبز بود، و بر آن در، پرده ای آویخته بود، سرم را بلند كردم، دیدم بر روی آن در چنین نوشته شده:

"مُحَمَدٌ رَسُولُ اللهِ، عَلِیٌ وَصِیُ الْمُصْطَفی؛

محمد رسول خدا است، علی وصی مصطفی است."

سپس در آن پرده دیدم چنین

نوشته بود: "بِشِرْ شِیعهَ عَلِیٍ بِطیبِ الْمَوْلَد؛

شیعه علی(ع) را مژده بده كه پاكزاد است."

در میان آن قصر رفتم، دیدم قصری دیگری از زمرد سبز میان خالی است كه زیباتر از آن ندیده بودم، دارای دری از یاقوت سرخ، آراسته به دْر بود، پرده ای بر آن آویخته بود، سرم را بلند كردم و دیدم روی آن پرده چنین نوشته شده است:

"شِیعَهُ عَلِیٍ هُمُ الْفائِزُونَ؛

شیعیان علی(ع) كسانی هستند كه رستگار می باشند."

به جبرئیل گفتم: حبیبم جبرئیل، این قصر از آن كیست؟ گفت: این قصر از آن پسر عمو و وصی تو علی بن ابیطالب(ع) است، همه مردم در روز قیامت پابرهنه و عریان محشور می شوند جز شیعیان علی(ع)، در آن روز مردم به نام های مادرانشان خوانده شوند،‌جز شیعه علی(ع) كه به نام های پدرانشان خوانده می شوند، گفتم: ای حبیبم جبرئیل! منظور از این سخن چیست؟ گفت:

"لِاَنَهُمْ اَحَبُوا عَلِیاً فَطابَ مَولِدَهُمْ؛

زیرا شیعیان، علی(ع) را دوست داشتند از این رو پاكزاد شدند."(199)

3ـ حضرت معصومه(ع) با چند واسطه از صفیه عمه رسول خدا نقل می كند: وقتی كه امام حسین(ع) چشم به جهان گشود، رسول خدا(ص) به من فرمود: ای عمه! فرزندم را نزد من بیاور، عرض كردم: هنوز او را پاكیزه نكرده ام، فرمود: ای عمه! آیا تو می خواهی او را پاكیزه كنی؟ همانا خداوند متعال او را پاك و پاكیزه نموده است.(200)

4ـ حضرت معصومه وقتی كه در ساوه بیمار شد، فرمود: مرا به قم ببرید، زیرا از پدرم شنیدم كه فرمود:"قم مركز شیعیان ما می باشد."(201) 5ـ در كتاب اللؤلؤالثَمینه فی الآثار المنعنه المرویه(كه در سال 1306 هـ . ق در مصر چاپ شده) چنین روایت شده:

"...عَنْ فاطِمَهَ بِنْتِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ فاطِمَهَ بِنْتِ الصادِقِ جَعْفَرِِ بْنِ مُحَمَدٍ، عَنْ فاطِمَهَ بِنْتِ الْباقِرِ مُحَمَدِ بْنِ عَلِیٍ، عَنْ فاطِمَهَ بِنْتِ السَجادِ عَلِیِ بْنِ الْحُسَیْنِ زَینِ الْعابِدینَ، عَنْ فاطِمَهَ بِنْتِ رَسُولِ اللهِ(ص)، قالَتْ قالَ رَسُولُ اللهِ: اَلا مَنْ ماتَ عَلی حُبِ آلِ مُحَمَدٍ ماتَ شَهِیداً؛

فاطمه(معصومه) دختر امام كاظم، و او از فاطمه دختر امام صادق، و او از فاطمه دختر امام باقر، و او از فاطمه دختر امام سجاد، و او از فاطمه دختر امام حسین، و او از زینب دختر علی، و او از فاطمه زهرا دختر رسول خدا(ص) روایت كرد كه رسول خدا(ص) فرمود: آگاه باشید كسی كه با حجت آل محمد(ص) از دنیا رفت، شهید از رفته است."(202)

توجه به مضمون این پنج روایت بیانگر آن است كه حضرت معصومه(ع) با پیام های خود حقانیت تشیع را ابلاغ می كند، و نسبت به شیعیان علی(ع) ابراز علاقه می نماید، و پاداش های آنها را بیان می كند تا آنها در راستای آرمان های مقدس تشیع، استوار باشند.

ـ حرم حضرت معصومه(ع) تجلیگاه مرقد حضرت زهرا(ع)

مرجع عظیم الشأن مرحوم آیت الله العظمی نجفی مرعشی(ره) فرمود: پدرم مرحوم آیت الله علامه سید محمود مرعشی(ره) كه در نجف اشرف می زیست، بسیار علاقمند بود كه به طریقی، محل قبر شریف جده اش حضرت زهرا(ع) را بیابد، برای این مقصود، ختم مجربی(یعنی یكی از دعاهایی كه استجابت آن به تجربه رسیده كه با تكرار آن با حضور قلب و خلوص و شرایط دیگر، موجب رسیدن به مقصود است) انتخاب نمود، چهل شب به آن مداومت كرد، تا شاید از طریقی به محل مرقد شریف حضرت زهرا(ع) آگاه گردد.

شب چهلم بعد از انجام ختم و توسل فراوان، به بستر خواب رفت، در عالم خواب به محضر امام باقر(ع)(یا امام صادق) رسید، امام به او فرمود: "عَلَیْكَ بِكَریمَهِ اَهْلِ الْبَیْتِ؛ به دامن كریمه اهل بیت(ع) چنگ بزن."

ایشان تصور كرد منظور امام(ع) از این جمله، حضرت زهرا(ع) است، عرض كرد:"آری قربانت گردم، من نیز ختم را برای همین گرفتم كه محل شریف قبر آن حضرت را دقیق تر بدانم و زیارتش كنم."

امام(ع) فرمود:"منظور من قبر شریف حضرت معصومه(ع) در قم است." سپس افزود: به خاطر مصالحی، خداوند اراده نموده كه قبر حضرت زهرا(ع) برای همیشه برای همگان مخفی باشد، از این رو قبر حضرت معصومه(ع) را تجلیگاه قبر شریف حضرت زهرا(ع) قرار داده است، اگر قرار بود قبر حضرت آشكار باشد همان شكوه و عظمت مرقد حضرت زهرا(ع) را خداوند برای قبر حضرت معصومه(ع) قرار داده است.

مرحوم آیه الله سید محمود مرعشی، وقتی كه از خواب برخاست، تصمصم گرفت كه به قصد زیارت حضرت معصومه(ع) به قم مهاجرات كند. او بی درنگ با همه اعضای خانواده اش از نجف اشرف، عازم قم شد و به زیارت مرقد مطهر حضرت معصومه(ع) پرداخت.(203)

آن مرحوم، سرانجام به نجف بازگشت و در سال 1338 هـ . ق در آنجا در گذشت، ولی فرزند برومندش آیه الله العظمی سید شهاب الدین نجفی مرعشی به قم آمد و در جوار مرقد مطهر حضرت معصومه(ع) می زیست تا اینكه پس از 66 سال درس و بحث و خدمات فقهی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی بسیار، در هشتم صفر سال 1411 هـ . ق(مطابق با 17 شهریور 1369 شمسی) در سن 96 سالگی در قم به ملكوت اعلی پیوست، مرقد شریفش در جنب كتابخانه عظیم و بی نظیرش، در قم در خیابان آیه الله مرعشی(اِرُم سابق) قرار گرفته است.

این فراز عجیب و استثنایی نیز بیانگر ورق دیگری از مقام با عظمت حضرت معصومه(ع) است كه گویی آینه تمام نمای وجود مبارك جده اش حضرت زهرا(ع) است، كه مرقدش در این رؤیای صادقانه همچون مرقد حضرت زهرا(ع) دارای همان شكوه و جلال معنوی شده است. با توجه به اینكه مرجع تقلید این رؤیا را از پدر مجتهدش نقل می كند، و خواب دیدن امام معصوم(ع)، دلیل بر صدق آن خواب است.

7ـ زیارتنامه مخصوص

یكی از شواهد عظمت استثنایی حضرت مصعومه(ع)، زیارتنامه ای است كه به خصوص، حضرت رضا(ع) در شأن او صادر فرموده است، زیرا بعد از فاطمه زهرا(ع) تنها زیارتی كه از امام معصوم(ع) برای او نقل شده زیارت حضرت مصعومه(ع) است، حضرت زینب(ع) با آن همه مقام و منزلت زیارت مخصوص ـ نقل شده ـ از معصوم ندارد و همچنین بانوان ارجمند دیگر از خاندان عصمت طهارت.

علامه مجلسی(ره) از بعضی از كتب زیارات، از علی بن ابراهیم، و او از پدرش، و او از سعد اشعری قمی نقل می كند كه گفت در محضر امام رضا(ع) بودم، به من فرمود:"ای سعد از برای ما در نزد شما(در قم) قبری وجود دارد: سعد عرض كرد: قربانت گردم آیا مقصود شما قبر فاطمه دختر موسی بن جعفر(ع) است؟ امام رضا(ع) فرمود:

"نَعَمْ مَنْ زارَها عارِفاً بِحَقِها فَلَهُ الْجَنَهٌ؛آری كسی كه با معرفت به شأن او، او را زیارت كند، بهشت برای او است."

سپس حضرت رضا(ع) چگونگی زیارت مرقد مطهر حضرت مصعومه(ع) را برای سعد، چنین بیان كرد، وقتی كنار قبرش رفتی در نزد بالای سر آن حضرت رو به قبله بایست و 34 مرتبه اللهُ اكبر‎‎‎‎‏‏ُ و 33 بار سْبًحانُ اللهِ و 33 بار الْحُمًدْللهِ بگو، آنگاه بگو:

اَلسُلامْ عُلی آدُمُ صَفْوُهِ الله. تا آخر زیارت(204)

از ویژگی های این زیارت این است كه مطابق دستور حضرت رضا(ع) در آغاز آن 34 بار تكبیر و 33 بار تسبیح و 33 بار حمد گفته می شود، چنین دستوری در مورد زیارت های دیگر دیده نشده.

آری این سرآغاز توحیدی، برای آن است كه زائر هنگام زیارت آنخاتون ارجمند دو سرا، با توجه و حضور قلب، و توحید و تنزیه و شكر خدا وارد گردد، و بااین حالت ملكوتی با حضرت مصعومه(ع) ارتباط برقرار نماید، كه چنین حالتی، عالی ترین حال بنده خدا در برابر عظمت مقام اولیای خدا است تا با روحی پاك و قلبی صاف و دور از شوائب و آلودگی ها به زیارت بپردازد و نتیجه خوب بگیرد.

 

چهارشنبه 2/12/1391 - 12:5
پسندیدم 1
UserName