تعداد مطالب : 15639
تعداد نظرات : 1095
زمان آخرین مطلب : 2194روز قبل

ازعوامل اهمال کاری:


لذت جویى و راحت طلبى  


 


بسیارى  از اهمال كارى ها نتیجه لذت جویى آنى و بى تابى در رسیدن به خوشى زودگذر  است;  براى مثال، كسى كه به برنامه هاى جدى درسى خود بى اعتناست و بیش  تر وقت خود را، حتى در ایام امتحانات به بازى، شب نشینى، تفریح و... مى  پردازد و یا داوطلب دوره دكترى كه به بهانه امتحانات سخت براى ورود به آن،  از این فكر صرف نظر كرده و راه پیشرفت را بر خود مسدود مى كند و... .


 


آفات لذت گرایى آنى و راه هاى درمان آن


 


براى این كوته بینى، آفاتى را مى توان مورد توجه و دقت قرار داد; نظیر این كه:


1. اگر شما در رفتار خود همیشه به لذت زودگذر بیندیشید و راحتى را بر همه چیز  مقدم بدارید، نمى توانید با دیگران ارتباط بر قرار كنید. توجه به این نكته  لازم است كه در پَس ارتباطات اجتماعى، راحتى هاى فراوانى نهفته است كه شما  از ترس یك ناراحتى خیالى و موقت ذهنى، از مزایاى آن صرف نظر كرده اید.   

دراحادیث اهل بیت(علیهم السلام)به روشنى این مطلب گوشزد شده است. این جا  به چند نمونه از آن ها اشاره اى خواهیم داشت:
امیرالمؤمنین(علیه السلام) در  گفتارى از آثار لذت ها پرده بردارى مى كنند: «كم من شهوة ساعه اورثت حزنا  طویلا»;   چه بسا ساعتى كامروایى، اندوهى طولانى را به بارآورد و غم و  غصه اى فراوان را در پى داشته باشد. و در بیانى دیگر، درباره كسانى كه توجه  به خطرات لذت هاى انحرافى داشته ولى با این همه آن را طلب مى كنند، مى  فرمایند: «عجبت لمن عرف سوء عواقب اللذات كیف لا یعف!»;   در تعجبم از  آن كس كه به نتایج بد لذت ها شناخت دارد ولى از آن دست نكشیده و عفت به خرج  نمى دهد!


2. شما با تلقین به خود، به بارورى این اندیشه كه، تحمل  دیگران كار دشوارى است، كمك كرده اید. چرا به خود نمى گویید، من با وجود  مشكلاتى كه وجود دارد، سعى مى كنم با دیگران رابطه برقرار كنم؟ براى من هیچ  چیز تحمل ناپذیر نیست.


3. روى آوردن به لذت جویى دراز مدت.   رفتار شما، به عنوان كسى كه به لذت هاى آنى، یعنى زندگى لحظه اى، نمى  اندیشد و به خوشى هاى آینده نظر دارد، كاملا منطقى خواهد بود. براى دستیابى  به لذت هاى ماندنى شكى نیست كه باید انتخاب بهترى داشت. كسى كه آرزوى  رسیدن به مرحله فارغ التحصیلى را دارد، باید بتواند از تفریحات زودگذر صرف  نظر كند تا وقت مناسبى براى مطالعه امتحانات خود پیدا كند. كسى كه با وجود  مشكلات موجود، اوقاتش را صرف كار آموزى هاى لازم مى كند تا كار مشخصى را به  عهده گیرد، در حقیقت مشكلات آنى را به خاطر آینده تحمل كرده است.   در  دستورات اولیاى دین هم مردم به ترك لذات ناپایدار براى رسیدن به لذات  پایدار و ماندنى تشویق شده اند.
از امام على(علیه السلام)نقل شده است:  «اسعد الناس من ترك لذة فانیه للذة باقیه»;   خوشبخت ترین مردم كسى است  كه لذت ناپایدار (دنیا) را به خاطر لذت پایدار (آخرت) واگذارد.

http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadid=634719&forumid=470&pageindex=1

چهارشنبه 24/7/1392 - 5:59
از عوامل اهمال کاری:


كمال گرایى وسواس گونه

 


گرچه  كمال جویى در نهاد همه انسان ها نهفته شده است و دقت براى خوب انجام گرفتن  لازم است، اما كمال گرایى وسواس گونه راه مناسبى براى بالا بردن كیفیت  نیست; چرا كه همیشه برآیند وسواس جز اضطراب و عقب نشینى در انجام كار چیز  دیگرى نخواهد بود.


حضرت نبى اكرم(صلى الله علیه وآله)در بیانى مى  فرمایند:
«... یا اباذر ایاك و التسویف بأملك فانك بیومك و لست بما بعده  فان یكن غد لك لم تندم على ما فرطت فى الیوم»;   اى اباذر، تو را از  امروز و فردا كردن به خاطر آرزوى درازت بر حذر مى دارم. چرا كه تو براى  امروزت هستى و نه براى روزهاى آینده. بله، اگر [قدر امروزت را دانستى] و  براى تو فردایى بود، براى آنچه در آن روز گذشته به دست آورده اى، هرگز  پشیمان نخواهى شد.

http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadid=634719&forumid=470&pageindex=1

چهارشنبه 24/7/1392 - 5:59
از عوامل اهمال کاری:


پایین بودن سطح تحمل  



كودك  هرگاه از چیزى بدش آید، به وسیله جیغ كشیدن و فریاد زدن ناخوشنودى خویش را  ابراز مى دارد. به تدریج هرچه زمان مى گذرد و او بزرگ تر مى شود، بر اثر  تجارب افزوده شده، قدرت تحمل پذیرى او بالا مى رود. برخى در برابر  ناملایمات شكیبا و صبورند ولى بعضى ها خیلى زود از كوره در مى روند.

به  اعتقاد ما میزان تحمل پذیرى افراد به سرشت، خُلق و خوى، میزان تأثر آن ها،  ساختار فیزیولوژى  و قدرت اراده آنان بستگى دارد.   باید گفت: به  طور كلى كسانى كه به زندگى خوش بین ترند، ناملایمات زندگى را آسان تر گرفته  و كار براى آنان رنج آور نخواهد بود.
 
http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadid=634719&forumid=470&pageindex=1
چهارشنبه 24/7/1392 - 5:59
از عوامل اهمال کاری:

توقع بیش از حد از خود 

 


اگر  شما در رفتار خویش توقع بیش از توان خود را داشته باشید، به ناچار نمى  توانید به موقع به وعده خود وفا كنید.

متأسفانه كامل گراها، ستارگان را هدف  قرار مى دهند ولى جز هوا نصیبشان نمى شود.

هرچند دقت در انجام كار  براى خوب انجام گرفتن لازم است، اما تندروى در این خواسته نوعى آرمان گرایى  است كه منجر به شكست مى شود.

گفتارى از مولى على(علیه السلام)گویاى همین  واقعیت است: «به راستى كه زیان كارترین مردم در معامله و ناامیدترینشان در  تلاش و كوشش كسى است كه تن خویش را در راه به دست آوردن آرزوهاى خود فرسوده  كند...»


بى شك توقع بیش از حد از دیگران نیز منجر به شكست و  رو در رویى خواهد شد.

امام على(علیه السلام) در بیان دیگرى مى فرمایند:  «من كلفك ما لاتطیق فقد افتاك فى عصیانه»;   هر كه تو را به آنچه در  توان و طاقت تونیست وادار كند، در حقیقت تو را درگیر با خود كرده است.

http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadid=634719&forumid=470&pageindex=1

چهارشنبه 24/7/1392 - 5:58
از عوامل اهمال کاری:
دم بینى 

 

برخى  انسان ها زمان كوتاهى از عمر خویش را مى بینند. گویا همه چیز امروز است و  فردایى وجود ندارد، گو این كه دم غنیمت باید شمرد. لیكن برنامه براى آینده  نداشتن و تنها به امروز نظركردن، برنامه ریزى را به مخاطره مى اندازد.

بسیارى از كسانى كه به مادى گرایى تمایل دارند داراى چنین بینشى هستند.  چنانچه یاران موسى(علیه السلام)وقتى از شرّ فرعونیان نجات یافتند، هنگامى  كه عبورشان به گروهى افتاد كه در برابر بت ها به سجده افتاده بودند، بى  محابا گفتند:  «  اجعل لنا الهاً كما لهم آلهه  »  (اعراف: 138); اى موسى  همان گونه كه آن ها داراى بت هستند، براى ما هم الهه اى را قرار بده تا در  برابر آن ها كرنش كنیم. همین اندیشه بیمارگونه بالاخره آنان را به گوساله  پرستى سوق داد. این گونه افراد در امر دنیا هم موفق و پیروز نخواهند بود;  چرا كه تنها مزد امروز را مى خواهند و به آینده بى توجهند.

 
http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadid=634719&forumid=470&pageindex=1
چهارشنبه 24/7/1392 - 5:58
از عوامل اهمال کاری :

احساس خودكم بینى 

 

 این احساس بر اثر سه برخورد اجتماعى حاصل مى شود.

1. كسى كه از خود توقع دارد كه كارى كه به انجام مى رساند، از همه بهتر و  كامل تر باشد همیشه رفتار او همراه با ترس، اضطراب و تشویش ناخواسته است.

2. به طور طبیعى همه خواهان جلب محبت دیگران هستند، ولى چون  نمى توانند به اوج آن دست یابند، بنابراین، رنجیده خاطر شده و در نهایت  نسبت به آنان خصومت مىورزند.

3. هركس دوست دارد بر ضعف شخصیت  خود غالب آید، اما درصد كمى از انسان ها بر آن فایق مى آیند. درنتیجه، به  اضطراب و نا امیدى مبتلا مى گردند.

به نظر مى رسد، بهترین درمان  براى رهایى از این حالت این است كه انسان كارى كند كه :به حیطه ولایت  خداوندى وارد شود تا به آرامشى جدى دست یابد.

ولایت به معناى سرپرستى است;  بر مبناى تحقیقى درون دینى، تعلّق تدبیر خداوند بر موجودات ذى شعور (مانند  انسان) همان ولایت است. تا آنجا كه دانسته شده خداوند متعال بر بندگان سه  گونه ولایت دارد:
ولایت عام، ولایت خاص، و ولایت اخص.

ولایت عام آن گونه  تدبیرى است كه بر همگان، خواه مؤمن ویا بى ایمان، یكسان اعمال مى گردد. اما  هر كه از ولایت عام خداوند بهره برد و از این نعمت سپاسگزارى كند، خود را  در معرض لطف ویژه او، یعنى ولایت خاص، قرار مى دهد. ولایت اخص، گونه اى  برتر با شكرى بى حد و حصر است كه اختصاص به معصومان(علیهم السلام)دارد.    در قرآن آمده است:  «  الا ان اولیاء الله لا خوفٌ علیهم و لا هم یحزنون   »  (یونس: 62). این جاست كه با قدرت و قوایى بى حد و حصر و با شتابى  غیرقابل تصور به جلو حركت مى كند.

 
http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadID=634719&forumID=470
چهارشنبه 24/7/1392 - 5:53

بررسى علل اساسى و ریشه یابى اهمال كارى


اگر بتوانیم اهمال كارى را ریشه یابى كنیم، بى تردید درمان آن سهل و آسان خواهد بود. اینك نوبت آن فرا رسیده كه به برخى ریشه ها و عوامل اساسى اهمال كارى توجه كرده راهى براى درمان آن بیابیم.




روان شناسان چند عامل مهم را براى این آسیب روانى نام برده اند كه آن ها را در دو دسته كلى، مورد بررسى قرار مى دهیم:




1. آسیب ها و نابهنجارى هایى كه مربوط به روان شخص اهمال كار است;

همچون:

خودكم بینى،
توقع بیش از حد از خود
پایین بودن سطح تحمل،
كمال طلبى وسواس گونه
اشتیاق به لذت جویى كوتاه مدت،
فقدان قاطعیت
عدم اعتماد به نفس.




2. آسیب هایى كه در ارتباط با دیگر اشخاص و یا محیط اطراف، خود را نشان مى دهد;

مانند:

نارضایتى از وضع موجود
عدم تسلط بر كار
نگرش منفى به كار
نگرش غیر واقع بینانه از دیگران
احساس عدم مسؤولیت در برابر دیگران
لجبازى با دیگران
اهمال كارى و پرخاشگرى انفعالى
بر چسب زدن به این و آن.

http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadID=634719&forumID=470

چهارشنبه 24/7/1392 - 5:53

نتیجه اهمال كارى


شخص اهمال كار به چند عارضه مبتلا خواهد شد كه برخى از آن ها عبارتند از:



1. افسردگى;

این بیمارى خود گواه و نشانه این است كه اهمال كار مى خواهد خود را از رنج اهمال كارى نجات دهد.

افسردگى داراى نشانه هایى چون: خستگى، سر دردهاى شدید، بى خوابى، فشارخون و زخم معده است.


لازم به یادآوری است تا هنگامی که اهمال کاری به شکل اعتیاد در نیامده , افسردگی ناشی از آن درمان پذیر است. اما هنگامی که اهمال کاری عادت شد , درمان آن بسیار دشوار می شود.


2. وحشت زدگى درونى،


دلهره و احساس ترس هاى درونى;


3. بى كنترلى و بریدگى.

ناگفته نماند كه ویژگى هاى مزبور، خود از نشانه هاى شكست روحى شخص اهمال كار مى باشند.

http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadID=634719&forumID=470

چهارشنبه 24/7/1392 - 5:53

*******آثار اهمال كارى*******




 



آثار اهمال كارى را مى توان در امورى چند خلاصه كرد كه عبارتند از:




1. بیش تر افراد از تأخیر در انجام كار خود و دیگران پشیمان و ناراحتند.




2. اهمال كاران در خود احساس پوچى و بى ارزشى مى كنند.

حضرت باقرالعلوم(علیه السلام) بستر اهمال كارى و تسویف را به دریایى تشبیه فرموده كه غرق شدگان در آن ورطه را به هلاكت مى رساند: «ایاك و التسویف، فانه بحر یغرق فیه الهلكى.»




3. در بیش تر گزارش هایى كه اهمال كاران داده اند، این نكته جلب توجه كرده كه همه از بى اعتمادى به نفس خود گلایه كرده اند.




4. بالاخره، استمرار بر اهمال كارى انسان را به وادى حیرت و سرگردانى سوق خواهد داد.

چنانچه امام صادق(علیه السلام) به این واقعیت اشاره مى فرمایند: «... و طول التسویف حیرة.»

http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadID=634719&forumID=470

چهارشنبه 24/7/1392 - 5:53
*******انواع اهمال كاران و مراتب آن*******



انسان ها گاه به چیزى آگاهى مى یابند و گاه نسبت به آن جاهل اند.


امیرالمؤمنین على(علیه السلام) مى فرمایند: «... و عالمكم مسوّف»;  آن كه عالم و آگاه است در امور روزمره به اهمال كارى مبتلا مى شود و در زمانى دیگر به آن معتاد مى شود. ولى همه به یك نوع اهمال مبتلانیستند.بنابراین،اهمال كارى داراى انواع ومراتب متعددى است. 

مى توان گفت:اهمال كاران همگى با صورت مسأله برخورد یكسانى ندارند، چنانچه:


1. برخى اهمال كاران اصلا توجهى به رفتار مسامحه آمیز خود ندارند. در واقع، به نوعى مبتلا به غفلت هستند. بنابراین، باید در انتظار طلوع بیدارى آنان ماند; یا خود بیدار شوند و یا بیدارشان كنند.


2. بعضى به این رفتار خود اعتراف داشته ولى قضاوتى درباره آن ندارند. از آن جا كه این افراد به زشتى آن پى نبرده اند، به فكر اصلاح خود برنمى آیند.


3. گروهى از اهمال كارى خود آگاهى دارند ولى آن را چندان زشت نمى شمارند و حتّى این برچسب را به خود مى پذیرند. درمان ایشان نسبت به گروه هاى پیشین، قدرى مشكل تر است.
قرآن كریم این گروه را بیش از همه به خسران و زیان نزدیك دیده است، آن جا كه مى فرماید:
«قل هل ننبئكم بالاخسرین اعمالا، الذین ضل سعیهم فى الحیوة الدنیا و هم یحسبون انهم یحسنون صنعا» (كهف: 103و104); (اى پیامبر) آیا به شما خبر دهیم كه زیان كارترین (مردم) در كارها چه كسانى هستند؟ آن ها كه تلاش هایشان در زندگى دنیا گم (و نابود) شده، با این حال، مى پندارند كار نیك انجام مى دهند.


4. افرادى كه به این نارسایى اخلاقى، روانى توجه پیدا كرده و خود را نیز بر این رفتار نابهنجار سرزنش و ملامت مى كنند، اما راهكار درمان و برخورد مناسب با آن را نمى دانند.


نكته: باید توجه داشت كه درست به همین دلیل، میزان تأثر و ناراحتى اهل اهمال و تساهل نیز یكسان نیست.
 
http://anjoman.tebyan.net/newindex.aspx?pid=17257&threadID=634719&forumID=470
چهارشنبه 24/7/1392 - 5:53