مَن لَم یجِد لِلاساءَةِ مَضَضّا لَم یکن عِندَهُ لِلاِحسانِ مَوقعٌ. کسی که مزه رنج و سختی را نچشیده، نیکی و احسان در نزد او جایگاهی ندارد.
(بحارالانوار، جلد 78، ص333)
المومن برکة علی المومن و حجة و علی الکافر مومن برای مومن برکت و برای کافر، اتمام حجت است.
(تحف العقول، ص489)
لَیسَ مِنَ الاَدَبِ اِظهارِ الفَرَح عِندَ المَحزونِ اظهار شادی نزد غمدیده، از بی ادبی است
التواضع نعمة لایحسد علیها تواضع و فروتنی نعمتی است که بر آن حسد نبرند
ان الوصول الی الله عزوجل سفر لا یدرک الا بامتطاء اللیل وصول به خداوند عزوجل سفری است که جز با عبادت در شب حاصل نگردد
(مسند الامام العسکری، ص290)
کَفاکَ ادبا تَجنُّبُکَ ما تَکرهُ مِن غَیرکَ در مقام ادب همین بس که آنچه برای دیگران نمی پسندی، خود از آن دوری کنی
(مسند الامام العسکری، ص288)
اَللِّّّسانُ سَبُعٌ، اِن خُلّیَ عَنهُ عَقَرَ زبان، حیوان درنده است، اگر رها ی می گزد.
(نهج البلاغه)
جُعِلتِ الخَبائِثُ فی بَیت وَ جُعِل مِفتاحُهُ الکَذِبَ تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.
(بحار الانوار، ج78، ص377)
من آنَس بِالله اِستوحَشَ مِنَ النّاس کسی که با خدا مانوس باشد، از مردم گریزان گردد
(مسند الامام العسکری، ص287)
(غیبه النعمانی، ینابیع الموده)