متمهدیان و مدعیان مهدویت

 

(12)

فرقه محمدیه

فرقه محمدیه بعد از وفات ابوجعفر محمدبن علی‏الهادی، برادر امام حسن عسكری(علیه‌السلام) قائل به مهدویت و امامت وی شدند؛(1) با این كه وی در حیات پدر بزرگوارش وفات كرده است و نزدیك سامرا مدفون است و معروف به سیدمحمد می‏باشد(2) (نزدیك قریه بلد).

ایشان از بزرگان سادات و صاحب كرامات متواتر است؛ حتی نزد اهل سنت و اعراب بادیه؛ كه به غایت به او احترام می‏گذارند، از جنابش می‏ترسند، هرگز قسم دروغ به او نمی‏خورند و پیوسته از اطراف برای او نذورات می‏برند؛ بلكه غالب دعاوی در سامرا و اطراف آن، با قَسَم اوست؛ و مكرر دیدیم كه چون بنای یاد كردن قسم شد، منكر مال را به صاحبش رساند و از خوردن قسم دروغ صدمه دیدند.(3)

فرقه محمدیه استدلال می‏كردند كه امام هادی(علیه‌السلام) نه امام عسكری(علیه‌السلام) و نه جعفر را به عنوان وصی معرفی نكرده است؛ بنابراین هیچ كدام حق ندارند خود را امام بدانند. از طرفی امام هم بدون جانشین از دنیا نمی‏رود. پس چنین نتیجه‏گیری كردند كه چون قطع امامت و بی‏اعتباری آن ممنوع شده، از این رو ناچار بودند به امامت محمدبن علی رجوع كنند؛ كه این امر باعث شد عده‏ای او را قائم (مهدی) بدانند و برخی تا آنجا پیش رفتند، كه مرگ او را منكر شدند.(4)

پی‌نوشت‌ها:

1. الغیبة، شیخ طوسی، ص 192 «و فیهم من قال: المهدی هو اخوه محمدبن علی الهادی» و ص 198 «اما المحمدیه الذین قالوا بامامة محمدبن علی‏العسكری و انه حی لم یمت».

2. همان، ص 198 (پاورقی).

3. نجم الثاقب، نوری، ص 216.

4. تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم(علیه‌السلام)، دكتر جاسم حسین، ترجمه: دكتر محمدتقی آیت‏اللهی، ص 108، چاپ دوم، انتشارات امیركبیر، 1377.

منبع:

نصوری، محمد رضا، مجلات، انتظار، شماره 8