دل به معشوق سپردن
یاد او (8)
# کیفیت ذکر
گذشته از كمیت ذكر، بر كیفیت ذكر نیز تاكید شده است زیرا ارزش واقعى هر كارى در گرو كیفیت آن است و عمل به ظاهر كوچك، اما با كیفیتى عالى بهتر است از عمل به ظاهر بزرگى كه از كیفیت نازلى برخوردار باشد. عمل اندك همراه با تقوا، بهتر است از عمل فراوانى كه از تقوا بى بهره باشد.
دو ركعت نماز با توجه، از صد ركعت نماز حالى از توجه بهتر است، قرائت چند آیه قرآن با توجه و تدبر، از ختم قرآن بدون توجه و تدبر بهتر است.
توجهات دل انسان یكسان نیست؛ گاهى توجه سطحى است و گاهى عمیق و گاه آن چنان عمق و قوت مى یابد كه انسان به هنگام توجه به كسى ، كاملا از امور پیرامون خویش غافل و بى خبر مى ماند؛ به سان عاشقى كه دل را به معشوق سپرده و كاملا متوجه او و محو در جمال او است و اصلا توجه ندارد كه در پیرامونش چه مى گذرد. گاهى شدت توجه چنان است كه در هنگام نماز تیر را از پاى علی علیه السلام خارج كردند تا زیاد احساس درد نكنند زیرا آن حضرت در حین نماز چنان غرق توجه به خداى متعال بودند كه هیچ توجهى به خویش و درد پا نداشتند.
باید سعى كنیم بر كیفیت ذكر بیفزاییم و به توجه قلبى خود به خداوند عمق بیشترى بخشیم در عین حال نباید از كمیت ذكر نیز غافل گردیم. باید متوجه باشیم ذكر و یاد خدا حد و مرزى ندارد. حتى اگر موفق شویم از نظر كمیت به بالاترین سطح ممكن برسیم و تمام شبانه روز را به ذكر خدا سپرى كنیم ، مراحل بى شمارى از كیفیت آن پیش روى ما است.
منبع: آیتالله مصباح یزدی، كتاب یاد او.
تهیه شده توسط مهدی ملکی