جديد ترين اثر موسسه فرهنگي ، مطالعاتي شمس الشموس

در ادامه فعاليت معرفي کتب جديد و برتر در اين مکتوب  به معرفي جديد ترين اثر موسسه شمس الشموس در راستاي معرفي چهره هاي تابناک علم و عرفان شيعي مي پردازيم.

اين موسسه که تا کنون با همايشها و آثار مکتوب خود و در قالب افلاکيان خاک نشين  به معرفي علما و عرفاي جديد و قديم شيعه پرداخته بود ، در جديد ترين اثر خود و در اقدامي بديع آلبوم تصويري 110 تن از افلاکيان خاک نشين را به همراه شرح حال و آثار مختصر ايشان منتشر نموده است.

با هم بخشي از مقدمه اين اثر را مرور مي کنيم :

"هرجا از بندگان صالح خدا ذكر و يادي شود، خيرات و بركات آنجا نازل مي شود، بندگاني كه چند صباحي در اين دنياي خاكي زيستند و دامن به خاكش آلوده نساختند.اينان همان عاشقان راستين و مرواريدهاي درخشان و ارجمند الهي هستند كه در صدف بي نام و نشاني خود، دل به عشق بازي با محبوب خويش خوش داشته اند.

و اگر هر از گاه لطف آن لطيف به وزش نسيمي گوشه قباي خويش به كناري نمي زد ما خاك آلودگان چه مي دانستيم چه خبرهاست در اين عالم و چه ها مي گذرد ميان عاشق و معشوق؟! هفت آسمان به انوار ملكوتي اين خموشان باده نوش ميخانه عشق، زينت داده مي شود و خاك نشينان به مدد انفاس قدسي شان به آسمان راه مي يابند و آسماني مي شوند.

نگاه كردن به چهره هميشه زنده اين ستون هاي استوار زمين، فاصله ها را تا خدا گوشزد مي كند و ورق زدن صفحات حياتشان عزم و همت حركت مي دهد.

پرده ها از پيش ديدگانشان كنار رفته و تاريكي ترديد از عقيده و باطنشان زدوده شده و جانشان به بازگشت به سوي پرودگار اطمينان يافته و چشمانشان به نظاره روي محبوب روشن گشته است.

آري عزيز! آنان وعده و وعيدهاي خداوند را به راستي باور كرده اند و با آن زيسته اند و مي داني كه هر كس آن گونه مي ميرد كه زيسته است.

ما با نگاه كردن به تصاوير و فرازهاي زندگي اينان حسرت وجودمان را مي گيرد، نفس در سينه مان تنگ مي شود و دلمان هواي پرواز مي كند، از اصل خويش دور افتاده ايم و روزي در روزگار وصل نفس خواهيم كشيد.

اكنون مدتي است كه به لطف و عنايت حضرت باري تعالي شاهد آن هستيم كه در جهت معرفي بزرگان عرصه علم و معرفت، فعاليت هاي خوبي انجام شده است و با وجود اين هنوز گوهرهاي نابي ازاين گروه هستند كه همچنان در پرده باقي مانده اند."

بخشي از اين کتاب که به معرفي افلاکي خاک نشين شيخ حسن نخودکي اصفهاني ميپردازد:

"اين عارف شهير از جميع علوم ظاهري و باطني بهره فراوان داشت و معتقد بود كه بعد از تحصيل علوم واجب همچون توحيد، ولايت و احكام شريعت، تحصيل ساير علوم نيز لازم و ممدوح ، و جهل به آن ها مذموم و نا پسند است.ايشان فقه و تفسير، هيئت و رياضيات را براي طلاب تدريس مي كرد، اما با آنكه در فلسفه و علوم الهي تبحر داشت تدريس نمي كرد و مي فرمود:( بخشي از معضلات حكمت و فلسفه جز به مكاشفه حل شدني نيست و طالب اين علم بايد اخبار معصومين عليهم السلام را كاملا مطالعه كرده باشد.)

اما كرامات واقعي او سجده هاي طولاني و سوز و گداز شبانه و پرواي الهي او بود، شب هاي زمستاني بر بام حرم رضوي سر به سجده مي نهاد و چون سحرگاه به سراغ او مي آمدند مي ديدند برف بسيار بر پشتش نشسته است.هر سال، سه ماه رجب، شعبان و رمضان و ايام البيض را روزه بود و شب ها تا صبح نمي آرميد.

يك بار در صحن عتيق رضوي در حالت مكاشفه حضرت علي بن موسي الرضا عليه السلام را ديد كه جنب ايوان عباسي نشسته اند و زوار را نظاره مي كنند، پس وصيت كرد كه او را در همان محل استقرار كرسي امام عليه السلام به خاك بسپارند."

براي تهيه اين كتاب ارزشمند از طريق فروشگاه اينترنتي تبيان كليك كنيد.